Txapelketatan ohikoak izaten dira epaileen lanari buruzko esne-berriketak: honi puntuak puztu dizkiotela, hark gehiago merezi zuela, penalizatu bai baina saritzen ez dakitela... Baina gaur ez dut epaileen epaiaz hitz egin nahi, publikoaren epaiaz baizik, epai publikoaz.

Bizkaiko Bertsolari Txapelketako Larrabatzuko saioan parada polita izan zen epai publiko hori neurtzeko. Zuriñe Iarritu gai jartzaileak bakarkako gaia planteatu zenean hasi zen mekanismoa martxan: “Gaua da eta etxean zaude lasai-lasai. Bat batean, eztanda ikaragarri batek etxea dantzan jarri du”. Entzuleen artean urduritasuna suma zitekeen: eskuari eraginez “puuuufa!!” egiten zuten batzuek; “bustiko dira?”, galdetzen zuen besteren batek, eta izan zen “bueno, gas leherketa bat ere izan daiteke, ez?”, proposatu zuenik, bertsolariaren larru larrian jarrita.

Iaz egun berean argazki bera jarri genuen, baina aurten ere ez dugu ez jartzeko motiborik topatu. Andu Lertxundiren hurrengo nobelako pasarte bat hemen. Inork bertsorik bidali nahi badu, badakizue: www.hamaikabertute.net-en pozik jasoko ditugu:

 … gizonezkoei berenak garela sartzen zaie kaskoan, begiz jotzen gaituzten unetik nik uste, neska hori nirea izango duk erabakitzen dutenean ez dute etsitzen pieza ehizatu arte, hori da hitza, ehizatu, eta senarrak jipoitzen ninduenean, ez nintzen pieza ere, altzari bat baino gutxiago nintzen, ez nintzen ezertarako ezer, berorrek inoiz izan du altzari bati joka eta ukabilka hasi den gizonezkoren baten berririk?, ez noski, nola ba, baina kontua da senarrak jotzen ez ninduenean ere altzari bat baino gutxiago nintzela, altzari bati ez diozu mespretxuz begiratzen, destainaz hitz egiten, nazkaz entzuten, altzari bati zapia pasatzen diozu hautsa kentzeko, olioa ematen diozu aldian behin, edo pipien kontrako botika, baina ezta hori ere, senarrak ez zidan altzari bati eman ohi zaion tratua ere opa, eta nik diodana, zerk egin nau logelako mahaitxoa baino ezgauzago, berorrek badu horren erantzunik?