Bertsotan nahiz bizitzan emakumeok asko pentsatu eta hitz egin dugu gure emetasunari buruz. Baina, eta GIZONTASUNA zer?

Emakundek gizontasunari buruzko jardunaldiak antolatu ditu, gizonezkoek beren tasunaz gogoeta egin dezaten eta berdintasunaren aldeko lanean zer paper eta nola joka dezaketen aztertzeko.

Erraza al da gizon izatea? Zer da gizontasuna? Eta gizonkeria? Zer ezaugarri eskatzen zaizkio gizonari gizon izateko? Zer nolako heziketa jasotzen du gizonak? Nolakoa da bere sozializazioa? Zer espero da "gizon" portaeratik gizarteko hainbat arlo eta egoeratan? Berdina al da gaur egungo gizonari eskatzen zaiona eta duela belaunaldi bat edo bikoei eskatzen zitzaiena? Zertan aldatu da?

Gizon portatu. Euskaldunon artean asko erabilitako esaldia. Zer du atzean?

Idatzi zure bertsoak Email helbide hau \?Spam Bots\?-etatik babestua izaten ari da, ikusteko Javascript gaituta izan behar duzu helbidera!!!

Hezi garenok diferentziak
berezko diren ustean,
hazi nahi dugu gizaki denen
koloreen kontrastean.
Gizonak sendo, emakumeak
goxo... eta hainbestean!
Sexu artean zein alde dago
-zein batean, zein bestean-
gure kulturak ezarritako
mozorroa eranztean?

Argi behar du: nahiz ta orohar
dugun desberdin samarra
inguruaren pertzepzioa,
sentsibilitate marra,
ez da inoren patrimonio
sentimentua, negarra...
Guztiok dugu bizitza bizi
eta ulertu beharra.
Bi ikuskera dauzkagu, baina
mundu bat eta bakarra.

Gizon guztiok ezin diogu
beti negarrari eutsi,
sentsible puntu hori duenak
zergatik ez erakutsi?
Neska gogorrak ere badira,
ta hobe mitoak hautsi;
emakumeak edo gizonak...
aurreiritziak utzi!
Karrozeria dugu ezberdin,
gainontzean ezer gutxi.

Iñaki Gurrutxaga (2007-11-13)

Bai, Jokin, ni ere apuntatuko nintzateke. Nik ere gustura ikusiko nuke bertsolaria taberna txiki batean, talde txiki baten aurrean kantatzen. Eta gustura esperimentatuko nuke, gainera.  

Gustura esperimentatuko nuke, esate baterako, bertsoaren oinarrizko moldeak apurtzearekin. Nik ere hitz egiten dut bertsolaritzaren inguruan lagunekin, eta askotan esan izan didate nahiko urrunekoa iruditzen zaiela guk barrutik bizi dugun hau. Eta pentsatu nuen arazoa zela agian ez dugula beti barrukoa ateratzen. Bertsotan hasten garenean, bukaera pentsatzen dugu lehendabizi, eta, normalean, urteetan zehar hartutako automatismoak erabiltzen ditugu horretarako. Askotan, ordea, automatismo horiek ez digute uzten gure benetako aurpegia agertzen; hesi bezala funtzionatzen dute. Hori oso nabarmen geratzen da, adibidez, eskolarteko liburuak begiratzen hasiz gero, bertso askotan bertsolariak benetan pentsatzen duenaren ordez politen geratzen dena esaten baita (eta nire bertso asko dira horren adibide).